Veire tanben : filistèu

Occitan

Etimologia

Del latin Philistini del latin classic Palaestinus, (de Palaestina), pòble de la broa cananèa.

Prononciacion

/filisˈtɛw/

Sillabas

Fi|lis|tèu

 Nom pròpri

Declinason
Singular Plural
Filistèu Filistèus
[filisˈtɛw] [filisˈtɛws]

Filistèu masculin, (equivalent femenin: Filistèa)

  1. (Bíblia) Un dels cinc «pòbles de la mar» qu'ensajèt d’envasir Egipte en 1175 AbC e qu'ocupava la region costièra deˋPalestina.

Traduccions