Occitan

Etimologia

Derivat de fòrt.

Prononciacion

/afuɾˈti/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « afortir »

Sillabas

a | for | tir (3)

 Vèrb

afortir vb. tr.

  1. Assegurar que quicòm es verai.
  2. Enfortir, assolidar.

Derivats

Sinonims

Traduccions

1. Assegurar que quicòm es verai
2. Enfortir, assolidar

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu afortir
Gerondiu afortissent
Participi passat
singular plural
masculin afortit afortits
femenin afortida afortidas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present afortissi afortisses afortís afortissèm afortissètz afortisson
Imperfach afortissiái afortissiás afortissiá afortissiam afortissiatz afortissián
Preterit afortiguèri afortiguères afortiguèt afortiguèrem afortiguèretz afortiguèron
Futur afortirai afortiràs afortirà afortirem afortiretz afortiràn
Condicional afortiriái afortiriás afortiriá afortiriam afortiriatz afortirián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present afortisca afortiscas afortisca afortiscam afortiscatz afortiscan
Imperfach afortiguèsse afortiguèsses afortiguèsse afortiguèssem afortiguèssetz afortiguèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu afortís ! afortiscam ! afortissetz !
Negatiu afortiscas pas ! afortiscam pas ! afortiscatz pas !