Occitan

Etimologia

Del latin antonomasia, manlèu del Modèl:étyl

Prononciacion

/antunuma'zio̞/

Sillabas

an|to|no|ma|si|a

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
antonomasia antonomasias
[antunuma'zio̞] [antunuma'zio̞s]

antonomasia femenin

  1. Figura d'estil qu'un nom comun o una perifrasa designa un nom pròpri.
    • « Lo paire dels dieus » es una antonomasia per designar Jupitèr.
  2. Invèrsament, figura d'estil qu'un nom prei es utilizat coma un nom comun.
    • « Es un Neron » es una antonomasia per dire qu'es un prince crudèl, un tiran ufanós.
  3. (linguistica) Per lexicalizacion d'aquela figura d'estil, transformacion d’un nom pròri en nom comun.
    • Unas antonomasias son d'usatge corrent coma « un don Juan », « un bordèu », « lo ròcafòrt », « un brabant » etc.

Derivats

  1. antonomastic
  2. antonomasticament

Antonims

invèrs de (3)

  1. eponimia

Traduccions