Occitan

Etimologia

D'un forma aparentada al latin cupere « desirar ».

Prononciacion

/kuβeˈd͡ʒa/

França (Bearn) : escotar « cobejar » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « cobejar »

Sillabas

co | be | jar (3)

 Vèrb

cobejar

  1. Desirar fortament la possession.

Derivats

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu cobejar
Gerondiu cobejant
Participi passat
singular plural
masculin cobejat cobejats
femenin cobejada cobejadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present cobegi
cobege[N 1]
cobejas cobeja cobejam cobejatz cobejan
Imperfach cobejavi cobejavas cobejava cobejàvem cobejàvetz cobejavan
Preterit cobegèri cobegères cobegèt cobegèrem cobegèretz cobegèron
Futur cobejarai cobejaràs cobejarà cobejarem cobejaretz cobejaràn
Condicional cobejariái cobejariás cobejariá cobejariam cobejariatz cobejarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present cobege cobeges cobege cobegem cobegetz cobegen
Imperfach cobegèssi cobegèsses cobegès
cobegèsse
cobegèssem cobegèssetz cobegèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu cobeja ! cobegem ! cobejatz !
Negatiu cobeges pas ! cobegem pas ! cobegetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)