Occitan

Etimologia

Del latin elegans, elegantia , « que sap causir »

Prononciacion

/e.le'ɣan/

e | le | gant (4)

 Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin elegant eleganta
[e.le'ɣan] [e.le'ɣantɔ]
Femenin elegants elegantas
[e.le'ɣans] [e.le'ɣantɔs]

elegant

  1. Que ten d’elegància.
  2. (Especialament) (Melhoratiu) Qualifica una solucion simple e satisfasenta.

Traduccions

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
elegant elegants
[e.le'ɣan] [e.le'ɣans]

elegant

  1. Òme que mòstra d'elegància dins son vestit e son anar. (Per una femna se ditz eleganta)