Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *inaltiare, que dona tamben lo romanés înălța.

Prononciacion

/enawˈsa/

Lengadocian : escotar « enauçar »

Sillabas

e | nau | çar (3)

 Vèrb

enauçar vb. transit.

  1. Botar a una posicion mai nauta.

s'enauçar vb. pronom.

  1. S'elevar.

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu enauçar
Gerondiu enauçant
Participi passat
singular plural
masculin enauçat enauçats
femenin enauçada enauçadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present enauci
enauce[N 1]
enauças enauça enauçam enauçatz enauçan
Imperfach enauçavi enauçavas enauçava enauçàvem enauçàvetz enauçavan
Preterit enaucèri enaucères enaucèt enaucèrem enaucèretz enaucèron
Futur enauçarai enauçaràs enauçarà enauçarem enauçaretz enauçaràn
Condicional enauçariái enauçariás enauçariá enauçariam enauçariatz enauçarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present enauce enauces enauce enaucem enaucetz enaucen
Imperfach enaucèssi enaucèsses enaucès
enaucèsse
enaucèssem enaucèssetz enaucèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu enauça ! enaucem ! enauçatz !
Negatiu enauces pas ! enaucem pas ! enaucetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)