institutor

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin institutor

Prononciacion

[instity'tu]

ins | ti | tu | tor (4)

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
institutor institutors
[instity'tu] [instity'tu(r)s]

institutor masculin

  1. Òme que le mestièr es d’ensenhar a l’escòla primària.

Parents

Sinonims

Latin

Cas Singular Plural
Nominatiu institutor institutores
Vocatiu institutor institutores
Accusatiu institutorem institutores
Genitiu institutoris institutorum
Datiu institutori institutoribus
Ablatiu institutore institutoribus

Etimologia

Desverbal de institutum, supin de instituo (« instituir, establir, metre en plaça, fixar »), amb lo sufixe d’agent -tor.

ins | ti | tu | tor (4)

 Nom comun

institutor masculin

  1. Òme qu'institutís quicòm.

Parents

Anglés English language.svg

Etimologia

manlèu del francés instituteur venenent de la latin institutor

 Nom comun

institutor masculin

  1. Òme qu'institutís quicòm.
  2. (Vièlh) Òme que le mestièr es d’ensenhar.