Occitan

Etimologia

De obligar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /uβliˈɣan/
provençau /obliˈgãⁿ/

Sillabas

o|bli|gant

 Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin obligant obligants
[uβliˈɣan] [uβliˈɣans]
Femenin obliganta obligantas
[uβliˈɣanto̞] [uβliˈɣanto̞s]

obligant

  1. Qu'agrada obligar dins lo sens de far gaug
  2. Paraulas e actes que fa mòstra del desir d’obligar, de far plaser.

Sinonims

Parents

Traduccions

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
obligant obligants
[uβliˈɣan] [uβliˈɣans]

obligant masculin, (femenin: obliganta)

  1. Lo qu'aima de far servici.

 Forma de vèrb

obligant

  1. participi present de obligar.

Catalan

Prononciacion

Oriental: central /uβɫiˈɣan/, balear /obbɫiˈɣant/, /ubbɫiˈɣan/
Occidental: nord-occidental /oβɫiˈɣan/, valencian /obɫiˈɣant/, /oβɫiˈɣan/

Sillabas

o|bli|gant

 Forma de vèrb

obligant

  1. participi present de obligar.