Occitan

Etimologia

Derivat de pairòl emb lo sufixe -ièr.

Prononciacion

/pajɾuˈljɛ/

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
pairolièr pairolièrs

pairolièr masculin

  1. (Vielh) Lo qui fai e/o vend deus pairòls e autras ustensilhas de cusina.
  2. Obrier qualifiat qui trabalha lo metau, en particulièr la tòla, tudeus, plats, e las peças desjà usinadas per ne'n far deus produchs industriaus.

Variantas dialectalas

Derivats


Traduccions

Referéncias