Occitan

Etimologia

De plaça.

Prononciacion

/plaˈsa/

França (Bearn) : escotar « plaçar »

Sillabas

pla | çar

 Vèrb

plaçar

  1. Botar una persona, un animal o una causa en un luòc.
  2. Situar dins una seguida o un classament.

Sinonims

Mots aparentats

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu plaçar
Gerondiu plaçant
Participi passat
singular plural
masculin plaçat plaçats
femenin plaçada plaçadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present placi
place[N 1]
plaças plaça plaçam plaçatz plaçan
Imperfach plaçavi plaçavas plaçava plaçàvem plaçàvetz plaçavan
Preterit placèri placères placèt placèrem placèretz placèron
Futur plaçarai plaçaràs plaçarà plaçarem plaçaretz plaçaràn
Condicional plaçariái plaçariás plaçariá plaçariam plaçariatz plaçarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present place places place placem placetz placen
Imperfach placèssi placèsses placès
placèsse
placèssem placèssetz placèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu plaça ! placem ! plaçatz !
Negatiu places pas ! placem pas ! placetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)