Occitan

Etimologia

De l'anglés privilegium (« privilègi ») compausat de privus (« privat, particular ») e lex (« lei ») : « lei facha per un particular »..

Prononciacion

/pɾiβi'lɛd͡ʒi/

Sillabas

pro | vi | lè | gi (4)

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
privilègi privilègis
[pɾiβi'lɛd͡ʒi] [pɾiβi'lɛd͡ʒis]

privilègi

  1. Facultat balhada a un particular o a una comunautat de far quicòm o de gausir d'un avantatge que que siá avantatge qu'es pas de drech comun.
  2. Acte que conten la concession d’un privilègi.
  3. Drech, prerogativa, avantatge
  4. Títol a la prefeténcia, drech que la qualitat de la cresença dona a un creancièr d’èsser preferit als autres creancièrs, quitamenent ipotecaris.
  5. Dons naturals, de còrs o de la ment.

Traduccions