Occitan

Etimologia

Del latin templaris « del temple, de temple »

Prononciacion

lengadocian, gascon /templiˈɛ/, provençau /tẽⁿpliˈɛ/

 Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin templièr templièrs
[templiˈɛ] [templiˈɛs]
Femenin templièra templièras
[templiˈɛɾo̞s] [templiˈɛɾo̞s]

templièr

  1. Relatiu a l'òrdre del Temple e a sos membres.

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
templièr templièrs
[templiˈɛ] [templiˈɛs]

templièr masculin

  1. Cavalièr d’un òrdre religiós militar, instituit al començament del sègle XII, per aparar lo reialme de Jerusalèm contra los musulmans.

Derivats

Traduccions