Occitan

Etimologia

Del vèrb estancar amb lo prefix re-.

Prononciacion

/restaŋˈka/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « restancar »

 Vèrb

restancar vb.int.

  1. Arrestar o reténer quicòm, en particular l'aiga.

Derivats

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu restancar
Gerondiu restancant
Participi passat
singular plural
masculin restancat restancats
femenin restancada restancadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present restanqui
restanque[N 1]
restancas restanca restancam restancatz restancan
Imperfach restancavi restancavas restancava restancàvem restancàvetz restancavan
Preterit restanquèri restanquères restanquèt restanquèrem restanquèretz restanquèron
Futur restancarai restancaràs restancarà restancarem restancaretz restancaràn
Condicional restancariái restancariás restancariá restancariam restancariatz restancarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present restanque restanques restanque restanquem restanquetz restanquen
Imperfach restanquèssi restanquèsses restanquès
restanquèsse
restanquèssem restanquèssetz restanquèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu restanca ! restanquem ! restancatz !
Negatiu restanques pas ! restanquem pas ! restanquetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)