Occitan

Etimologia

Del latin cĭngŭlum « cinturon »

Prononciacion

/ˈsiŋgle/

Sillabas

cin|gle

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
cingle cingles
[ˈsiŋgle] [ˈsiŋgles]

cingle masculin

  1. (geografia) Camin natural que corona un escarpament, aquel escarpament.
  2. Carrièra o camin vertiginós talha per un bauç vertiginós.
  3. (arquitectura) Camin de ronda dins un castèl.

Variantas dialectalas

Sinonims

Camin de ronda

Traduccions

Escapament


Carrièra o camin vertiginós


Camin de ronda


Anglés

Etimologia

Del francés ancian cengle pel latin cĭngŭlum « cinturon »

Prononciacion

/ˈsɪŋɡəl/

Sillabas

cin|gle

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
cingle cingles

cingle masculin

  1. cencha e faissa
  2. (mineralogia) vena

Catalan

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « cingle »

Etimologia

Del latin cĭngŭlum « cinturon »

Prononciacion

oriental /ˈsiŋɡɫə/, occidental /ˈsiŋɡɫe/

Sillabas

cin|gle

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
cingle cingles
[ˈsiŋgle] [ˈsiŋgles]

cingle masculin

  1. Escarpament, bauç

Francés

Prononciacion

França : escotar « cingle »

Etimologia

Del latin cĭngŭlum « cinturon »

Prononciacion

/sɛ̃ɡl/

Sillabas

cin|gle

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
cingle cingles
[ˈsiŋgle] [ˈsiŋgles]

cingle masculin

  1. (geografia) corba; contorn
    • La rivière fait un cingle autour de la ville: Lo riu fa una corba a l'entorn de la vila.