Occitan

Etimologia

Du latin cadere (« caire ») ; del bas-latin decadentia.

Prononciacion

/dekaˈðensjo̞/, provençal /dekaˈdẽⁿsjo̞/

Sillabas

de|ca|den|cia

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
decadéncia decadéncias
[dekaˈðensjo̞] [dekaˈðensjo̞s]

decadéncia femenin

  1. Aviliment, casuda generala de las valors, dels comportaments que conéis una societat, un pòble o un poder politic coma essent la nòrma que cal seguir.
  2. (figurat) Aviliment, avaliment, ofensa.
  3. (particular, istòria) Darrièrs sègles de l’empèri roman.

Sinonims

Derivats

Parents

Traduccions