Occitan

Etimologia

De gant.

Prononciacion

/ganˈta/

Sillabas

gan | tar (2)

 Vèrb

gantar

  1. Vestir d'un gant.

Variantas dialectalas

Antonims

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu gantar
Gerondiu gantant
Participi passat
singular plural
masculin gantat gantats
femenin gantada gantadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present ganti
gante[N 1]
gantas ganta gantam gantatz gantan
Imperfach gantavi gantavas gantava gantàvem gantàvetz gantavan
Preterit gantèri gantères gantèt gantèrem gantèretz gantèron
Futur gantarai gantaràs gantarà gantarem gantaretz gantaràn
Condicional gantariái gantariás gantariá gantariam gantariatz gantarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present gante gantes gante gantem gantetz ganten
Imperfach gantèssi gantèsses gantès
gantèsse
gantèssem gantèssetz gantèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu ganta ! gantem ! gantatz !
Negatiu gantes pas ! gantem pas ! gantetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)