Occitan

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ut͡stiˈna/
provençau /ubstiˈna/

 Vèrb

s'obstinar

  1. Far mòstra d'obstinacion.
  2. S'afanar per un prètzfach, un trabalh.

Sinonims

Far mòstra d'obstinacion

Derivats

Parents

Traduccions


Catalan

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

Oriental: central /upstiˈnar(sə)/, balear /opsti'nəɾ(sə)/, /upsti'nər(sə)/
Occidental: nord-occidental /opstiˈnar(se)/, valencian /opstiˈnaɾ(se)/, /ostiˈnaɾ(se)/

 Vèrb

s'obstinar

  1. S'obstinar (oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

/oβstiˈnaɾ(se)/

 Vèrb

obstinar

  1. Causar irritacion o impaciéncia.

s'obstinar

  1. S'obstinar (oc)

Portugués

Etimologia

Del latin obstinare « èsser resolut, perseverar »

Prononciacion

Portugal /ɔbʃtiˈnaɾ/; Brasil /obʃtʃĩˈnaɾ/, /obʃtʃiˈna/

 Vèrb

obstinar

  1. Venir obstinat.

s'obstinar

  1. S'obstinar (oc)