Occitan

Etimologia

Del latin tardiu ŏrphănus, e aqueste, del grèc ancian ορφανός (órfanos).

Prononciacion

/uɾfaˈnɛlo̞/

França (Bearn) - Gascon : escotar « orfanèla » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « orfanèla »

Sillabas

or|fa||la

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
orfanèl orfanèls
[uɾfaˈnɛlo̞] [uɾfaˈnɛlo̞s]

orfanèla femenin (masculinizacion: orfanèl / orfanèu)

  1. Mainatja qu'a perdut son paire o sa maire, o ben paire e maire.

Variantas dialectalas

 Forma d'adjectiu

orfanèla (lengadocian)

  1. Femenin singular de orfanèl.
  2. Femenin singular de orfanèu.

orfanèla (gascon), (provençau)

  1. Femenin singular de orfanèu.
  2. Femenin singular de orfanèu.