Occitan

Etimologia

De la meteissa raiç que lo latin picus.

Prononciacion

/piˈka/

França (Bearn) : escotar « picar »

 Vèrb

picar

  1. Donar de còps, trucar o tustar sus quicòm.
    Picar a la pòrta
    Picar de las mans
    Picar un tèxt sul clavièr de l'ordenador
    Pican las cinc oras
  2. Sonar.
  3. Far un trauquet dins la pèl amb un objècte ponchut, per exemple una agulha, un fisson.
    • Una abelha m'a picat
  4. Picar una dalha: batre una dalha.
  5. Picar qualqu'un: cercar bregas.

Derivats

Sinonims

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu picar
Gerondiu picant
Participi passat
singular plural
masculin picat picats
femenin picada picadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present piqui
pique[N 1]
picas pica picam picatz pican
Imperfach picavi picavas picava picàvem picàvetz picavan
Preterit piquèri piquères piquèt piquèrem piquèretz piquèron
Futur picarai picaràs picarà picarem picaretz picaràn
Condicional picariái picariás picariá picariam picariatz picarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present pique piques pique piquem piquetz piquen
Imperfach piquèssi piquèsses piquès
piquèsse
piquèssem piquèssetz piquèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu pica ! piquem ! picatz !
Negatiu piques pas ! piquem pas ! piquetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)