Occitan

Etimologia

Creat a partir de infirme, eissit del latin infirmus « malaut », amb lo sufix -ièr.

Prononciacion

/infiɾˈmjɛ/

França (Bearn) : escotar « infirmièr »

Sillabas

in | fir | mièr (3)

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin infirmièr infirmièrs
[infiɾˈmjɛ] [infiɾˈmjɛs]
Femenin infirmièra infirmièras
[infiɾˈmjɛɾo] [infiɾˈmjɛɾos]

infirmièr masculin (lengadocian) (gascon)

  1. Professional cargat de s'aucupar de las personas malautas jos la direccion d'un medecin dens un espital, una clinica o al domicili dels malauts.
    • Après l'operacion cirurgicala, l'infirmièr deu cambiar lo pensament cada jorn.

Variantas dialectalas

  • infirmier (lemosin), (provençau), (vivaroaupenc)

Derivats

Traduccions

Referéncias