Occitan

Etimologia

Del latin cognōscĕre.

Prononciacion

/kuˈnejse/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conéisser »

Sillabas

co | néis | ser (3)

 Vèrb

conéisser

  1. Saber, comprendre, aver l'experiéncia de quicòm o de qualqu'un.
  2. Aver ja vist una causa, èsser ja estat en un luòc.

Variantas dialectalas

Derivats

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu conéisser
Gerondiu coneissent
Participi passat
singular plural
masculin conegut coneguts
femenin coneguda conegudas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present coneissi coneisses coneis coneissèm coneissètz coneisson
Imperfach coneissiái coneissiás coneissiá coneissiam coneissiatz coneissián
Preterit coneguèri coneguères coneguèt coneguèrem coneguèretz coneguèron
Futur coneisserai coneisseràs coneisserà coneisserem coneisseretz coneisseràn
Condicional coneisseriái coneisseriás coneisseriá coneisseriam coneisseriatz coneisserián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present conesca conescas conesca conescam conescatz conescan
Imperfach coneguèsse coneguèsses coneguèsse coneguèssem coneguèssetz coneguèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu coneis ! conescam ! coneissètz !
Negatiu conescas pas ! conescam pas ! conescatz pas !