Occitan

Etimologia

Du latin discretus (« separat », « divisat »), participi passat del vèrbe discernere.

Prononciacion

/dis'kɾɛt/

Sillabas

dis|crèt

 Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin discrèt discrèts
[dis'kɾɛt] [dis'kɾɛts]
Femenin discrèta discrètas
[dis'kɾɛto̞] [dis'kɾɛto̞s]

discrèt

  1. Qu'es reservat, retenut dins sas paraulas e dins sas accions.
    • Il est extrêmement discret.
    • Qu'es una persona savia e discrèta, s’absten de…
    1. (per extension) Accion reservada.
      • Utilisar de colors discrètas.
  2. (matematicas) Distincte, destriat, discontinú.
    • Los nombres entièrs forman una seguida de valors discrètas, per oposicion als nombres reals que son un ensemble continú.
  3. (topologia) Se dit d’un espaci topologic que totes los punts son isolats. Qualifica tanben la topologia d’un tal espaci.
    • Un espaci discrèt ; una topologia discrèta.
  4. (programacion) Qualifica un tipe de donada per que l’ensemble de las valors possiblas es discrèt al sens matematic.

Parents

Derivats

Traduccions