Occitan

Etimologia

Del latin margo, marginis « marge »

Prononciacion

lengadocian /ˈmaɾd͡ʒe/
gascon /ˈmaɾʒe/
escotar « marge »
provençau /ˈmaʀd͡ʒe/

Sillabas

mar|ge

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
marge marges
[ˈmaɾd͡ʒe] [ˈmaɾd͡ʒes]

marge masculin

  1. Talvèra ; riba ; bòrd ; periferia.
  2. (tipografia) Bòrd verge qu'es a l'entorn d’una pagina estampada o escrita.
  3. (comptabilitat) Profit, diferéncia entre produits e carga.
  4. (figurat) Possibilitat addicionala d’accion qu'òm dispausa.

Derivats

Locucions derivadas

Traduccions

 Forma de vèrb

marge masculin

  1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de marjar
  2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de marjar

Catalan

Etimologia

Del latin margo, marginis « marge »

Prononciacion

oriental /ˈmaɾʒə/, occidental /ˈmaɾʒe/

Sillabas

mar|ge

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
marge marges / màrgens

marge masculin

  1. marge (oc)

Francés

Etimologia

Del latin margo, marginis « marge »

Prononciacion

/maʁʒ/
França (Somain) : escotar « marge »

Sillabas

mar|ge

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
marge marges
[maʁʒ]

marge masculin

  1. marge (oc)