Occitan

Etimologia

Del latin tardiu ŏrphănus, e aqueste, del grèc ancian ορφανός (órfanos).

Prononciacion

/urfaˈli/

Sillabas

or | fa | lin (3)

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
Masculin orfalin orfalins
[urfaˈli] [?]
Femenin orfalina orfalinas
[urfaˈlino] [urfaˈlinos]

orfalin masculin (gascon)

  1. Una persona qu'a perdut son paire o sa maire, o ben paire e maire.

 Adjectiu


orfalin masculin

  1. qu'a perdut son paire o sa maire, o ben paire e maire.

Variantas dialectalas

Traduccions