Occitan

Etimologia

Del latin vulgar rancura, de latin classic rancor «rancòr»

Prononciacion

lengadocian, gascon /raŋˈkyno̞/, provençau /ʀãⁿˈkynə/

França (Bearn) : escotar « rancuna »

Sillabas

ran|cu|na

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular Plural
rancuna rancunas
[raŋˈkyno̞] [raŋˈkyno̞s]

rancuna femenin

  1. Ressentida duradissa, sentiment prigond de mal èsser, opinion negativa demorant contra qualqu’un après las ofensas sofridas.
  2. (religion) Proteccion d’un sant, patronatge.

Variantas dialectalas

Sinonims

Parents

Traduccions

rancòr