Occitan

Etimologia

Del latin sĭccare.

Prononciacion

/seˈka/

França (Bearn) : escotar « secar »

 Vèrb

secar

  1. Venir sec.
  2. Far venir sec, tirar l'aiga.

Variantas dialectalas

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu secar
Gerondiu secant
Participi passat
singular plural
masculin secat secats
femenin secada secadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present sequi
seque[N 1]
secas seca secam secatz secan
Imperfach secavi secavas secava secàvem secàvetz secavan
Preterit sequèri sequères sequèt sequèrem sequèretz sequèron
Futur secarai secaràs secarà secarem secaretz secaràn
Condicional secariái secariás secariá secariam secariatz secarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present seque seques seque sequem sequetz sequen
Imperfach sequèssi sequèsses sequès
sequèsse
sequèssem sequèssetz sequèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu seca ! sequem ! secatz !
Negatiu seques pas ! sequem pas ! sequetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)