Solelh

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *soliculus, forma diminutiva de sol.

Prononciacion

/suˈlel/ (lengadocian), /suˈlej/ (lemosin)

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « solelh »

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
solelh solelhs
[suˈlel] [suˈlels]

solelh masculin

  1. Astr. Astre situat al centre de nòstre univèrs. (veire:Solelh)
    Es lo solelh que sus l'autura
    Ven fòrabandir ma sornura
    De sa rosenta resplendor (Clardeluna, L'Imatgièr)
  2. Astre qu'illumina un sistèma planetari.

Variantas dialectalas

Derivats

Traduccions