Occitan

Etimologia

(nom 1 e adj.) De soscar
(nom 2 e verb.) De sos («sota») e caire («costat»)

Prononciacion

/susˈkajɾe/, procençau /susˈkajʀe/

Sillabas

sos|cai|re

 Nom comun 1

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
soscaire soscaires
[susˈkajɾe] [susˈkajɾes]

soscaire (lengadocian), (provençau); masculin, (equivalent femenin: soscaira)

  1. Persona que sosca.
  2. Persona que somia, que se manten dins sas pensadas

Sinonims

Traduccions

Aquel que pensa


Aquel que somia


 Nom comun 2

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
soscaire soscaires
[susˈkajɾe] [susˈkajɾes]

soscaire (lengadocian), masculin

  1. Dejós de pèira.

Traduccions

Dejós de pèira


Derivats

 Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin soscaire soscaires
[susˈkajɾe] [susˈkajɾes]
Femenin soscaira soscairas
[susˈkajɾo̞] [susˈkajɾo̞s]

soscaire

  1. Que sosca.
  2. Que somia, que se manten dins sas pensadas

Variantas dialectalas

Sinonims

Traduccions


 Vèrb

soscaire (lengadocian)

  1. Soslevar una pèira.

 Forma de vèrb

soscaire

  1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de soscaire / soscairar
  2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de soscaire / soscairar