Uòlh d'un cat

Occitan

Etimologia

Del latin ŏcŭlus.

Prononciacion

/jɔl/

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
uòlh uòlhs
[jɔl] [jɔls]

uòlh masculin

  1. Anat. Organs fotoreceptors situats subre la cara e que permeton la vista.
    Al travèrs, l'uòlh apegat a la pòst antica podiá veire una nuòch de folhum e d'ombra, d'arronzes e de redòrta e jos los aubres un carrairon que susava la frescor fins qu'a l'ànsia, lo silenci de l'aucelilha muda, la soletat d'un mond abandonat. (Max Roqueta, Font-de-Guisard dins Verd Paradís I).
  2. fig. Centre.

Derivats

Variantas dialectalas

  • uelh (lemosin), (gascon), (vivaroaupenc)
  • uèlh

Traduccions