Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *vomīre, en latin classic vomĕre.

Prononciacion

/buˈmi/

França (Bearn) : escotar « vomir »

Sillabas

vo | mir

 Vèrb

vomir

  1. Regetar d'un biais convulsiu de matèrias de l'estomac.

Sinonims

Derivats

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu vomir
Gerondiu vomissent
Participi passat
singular plural
masculin vomit vomits
femenin vomida vomidas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present vomissi vomisses vomís vomissèm vomissètz vomisson
Imperfach vomissiái vomissiás vomissiá vomissiam vomissiatz vomissián
Preterit vomiguèri vomiguères vomiguèt vomiguèrem vomiguèretz vomiguèron
Futur vomirai vomiràs vomirà vomirem vomiretz vomiràn
Condicional vomiriái vomiriás vomiriá vomiriam vomiriatz vomirián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present vomisca vomiscas vomisca vomiscam vomiscatz vomiscan
Imperfach vomiguèsse vomiguèsses vomiguèsse vomiguèssem vomiguèssetz vomiguèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu vomís ! vomiscam ! vomissetz !
Negatiu vomiscas pas ! vomiscam pas ! vomiscatz pas !