Occitan

 
Una automobila de 1875.
 
Una automobila contemporanèa.

Etimologia

(Adjectiu) Mot ibrid compausat de l’element latin mobile, de movere, « mòure », e de l’element grèc auto, de αυτοϛ, « se meteis ».
(Nom) De veitura automobila, per elipsi

Prononciacion

/autumu'βilo̞/

Sillabas

au|to|mo|bi|la

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
automobila automobilas
[autumu'βilo̞] [autumu'βilo̞s]

automobila femenin

  1. (veituras) Veïcul terrèstre de quatre ròdas, de una a set plaças, dotat d’un motor e d’una sèrva d’energia, çò qui fa aquel veïcul autonòm sus de desenas a de centenas de quilomètres.

Traduccions

 Forma d'adjectiu

automobila femenin

  1. Femenin singular de automobil / automobile