Veire tanben : destrusi

Occitan

Etimologia

Del latin destructi, nom. plur. de destructus, inf. perf. de destruo, «destruire»

Prononciacion

/desˈtɾysi/, provençau /desˈtʀysi/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « destruci »

 Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin destruci destrucis
[desˈtɾysi] [desˈtɾysis]
Femenin destrúcia destrúcias
[desˈtɾysio̞] [desˈtɾysio̞s]

destruci

  1. Que destrutz.

Sinonims

Parents

Traduccions


 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
destruci destrucis
[desˈtɾysi] [desˈtɾysis]

destruci masculin, (equivalent femenin: destrúcia)

  1. Persona que devasta, que la tendéncia es de copar tot
  2. (antomologia, vernacular) Gryllotalpa vulgaris

Sinonims

Gryllotalpa vulgaris

Parents

Traduccions

Persona que devasta


vernacular de Gryllotalpa vulgaris