Occitan

Etimologia

Del latin fumare.

Prononciacion

/hyˈma/

França (Bearn) - Gascon : escotar « humar »

Sillabas

hu | mar (2)

 Vèrb

humar

  1. Hèr de hum.
  2. Aspirar, e expirar, lo hum deu tabat o d'ua dròga.

Variantas dialectalas

Traduccions

Conjugason

Gascon
Infinitiu humar
Gerondiu humant
Participi passat
singular plural
masculin humat humats
femenin humada humadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
jo tu eth
era
nosautes
nosautas
vosautes
vosautas
eths
eras
Present humi humas huma humam humatz human
Imperfach humavi humavas humava humàvam humàvatz humavan
Preterit humèi humès humè humèm humètz humèn
Futur humarèi humaràs humarà humaram humaratz humaràn
Condicional humarí humarés humaré humarem humaretz humarén
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
jo tu eth
era
nosautes
nosautas
vosautes
vosautas
eths
eras
Present humi humes hume humem humetz humen
Imperfach humèssi humèsses humèsse humèssem humèssetz humèssen
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
jo tu eth
era
nosautes
nosautas
vosautes
vosautas
eths
eras
Afirmatiu huma ! humem ! humatz !
Negatiu ne humes pas ! ne humem pas ! ne humetz pas !