Occitan

Etimologia

Del latin pĭgnŏra « sens identic », neutre pl. del pĭgnus, -ŏris

Prononciacion

/peˈɲuɾo̞/

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
penhora penhoras
[peˈɲuɾo̞] [peˈɲuɾo̞s]

penhora (lengadocian), femenin

  1. Causa que se plaça dins las mans de qualqu'un coma garantida del compliment d'un deute o d'una obligacion.
  2. (jòcs) Ensemble dels objèctes qu’un jogaire pausèt cada còp que s'enganèt, e que pòt levar, a la fin de jòc, après aver subit una peniténcia.

Variantas dialectalas

Sinonims

Derivats

Traduccions