Occitan

Etimologia

Del latin permanentia

Prononciacion

/peɾmaˈnensjo̞/, provençau /peʀmaˈnẽⁿsjo̞/

Sillabas

per|ma|nén|cia

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
permanéncia permanéncias
[peɾmaˈnensjo̞] [peɾmaˈnensjo̞s]

permanéncia femenin

  1. Durada constanta de quicòm, estat de çò qu'es permanent.
    • Una tradicion que se constata la permanéncia.
  2. Estat d'aquel que demora, que tarda longtemps endacòm, en parlant de las personas.
    • Demorarai aquí en permanéncia per vos esperar.
  3. Estat d'un grop que s'escampilha pas, que demòra en sesilha.
    • L’assemblada se declarèt en permanéncia.
  4. Estat d'una persona qu'assegura la continuïtat d'un servici pendent lo periòde de las vacanças.
  5. (religion, teologia) Principi, admés pels crestians, de la preséncia de contunh del còrs de Jèsus Crist dins l’eucaristia.
  6. Membre de l'ostal ont se tenon de contunh la personas encargadas d’un servici public o privat.
    • La permanéncia d’un deputat.
  7. (educacion) Temps suplementari que los escolans domòran o son astrenchs de demorar, en mai de las oras normalas de classa.

Antonims