Lo cròm (1) dins lo Tablèu periodic dels elements.

Occitan

Etimologia

Del latin chroma « tint, uscle », del grèc ancian χρῶμα color.

Prononciacion

/ˈkɾɔm/

Sillabas

cròm

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
cròm cròms
[ˈkɾɔm] [ˈkɾɔms]
 
Mòstra de cròm

cròm masculin (lengadocian)

  1. (elements) (indenombrable) Element quimic metallic de simbòl Cr e de numèro atomic 24.
  2. (indenombrable) Metal pur d'aquel element, dur, d’una color grisenca, acièr argent, resistent a la corrosion e que ternís pas.
  3. (metonimia) Pèça cromada.
    • Los cròms d'una veitura.
  4. (al plural) Los aliatges de cròm, dins lor ensemble.

Variantas dialectalas

Derivats

Traduccions