Occitan

Etimologia

Del latin diphtongus, del grèc ancian δίφθογγος, díphthoggos « qu'a dos sons, qu'a dos tons ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /difˈtuŋk/
provençau /difˈtũⁿ/
escotar « diftong »

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular Plural
diftong diftongs
[difˈtuŋk] [difˈtuŋks]

diftong masculin

  1. (fonetica, fonologia) Grop de fonèmas vocalics format per dos elements emèsses dins una meteissa sillaba.

Variantas dialectalas

Derivats

Exemples

Traduccions

Catalan

Etimologia

Del latin diphtongus, del grèc ancian δίφθογγος, díphthoggos « qu'a dos sons, qu'a dos tons ».

Prononciacion

Oriental: central /difˈtoŋ/, balear /difˈtoŋk/

Occidental: nord-occidental /difˈtoŋ/, valencian /difˈtoŋ/, /difˈtoŋk/

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
diftong diftongs

diftong masculin

  1. diftong (oc)