Occitan

Etimologia

Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

Prononciacion

/impliˈka/, provençau /ĩⁿpliˈka/

 Vèrb

implicar

  1. Envolopa, engatjar, en parlant d’un crime o d'un afar marrit.
    • Foguèt implicat dins aquela accusacion.
  2. Comportar coma partida integranta, far participar.
    • L'accident implica tres veituras.
  3. (logica) Conténer coma consequéncia, coma inferéncia naturala.
    • Dises qu’es savi, e descrives sas extravagàncias; aquò implica una contradiccion.
  4. (matematica) Poder pas èsser verai quand la proposicion logica en question es falsa.

s'implicar

  1. Far l'esfòrç, trimar per un projècte o una activitat.

Derivats

Traduccions

Engatjar dins un afar marrit


matematica, logica


Catalan

Etimologia

Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

Prononciacion

Oriental /impɫiˈka/
Occidental: nord-occidental /impɫiˈka/, valencian /impɫiˈkaɾ/

 Vèrb

implicar

  1. implicar (oc)
  2. no implica: empacha pas

Espanhòl

Etimologia

Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

Prononciacion

/impliˈka/

 Vèrb

implicar

  1. implicar (oc)

Portugués

Etimologia

Del latin implicare « entrelaçar, envolopar »

Prononciacion

Portugal /ĩpliˈkaɾ/; Brasil /ĩpliˈka(ɾ)/

 Vèrb

implicar

  1. Empachar, exigir, indicar, èsser incompatible, odiar
  2. implicar (oc)