Occitan

Etimologia

Del latin indicatio.

Prononciacion

/indikaˈsju/, provençau /ĩⁿdikaˈsjũⁿ/ França (Bearn) : escotar « indicacion »

Sillabas

in|di|ca|cion

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
indicacion indicacions
[indikaˈsju] [indikaˈsjus]

indicacion masculin

  1. Accion d’indicar ; l'entresenha donada.
    • Foguèt arrestat dins la fola, sus l’indicacion d’un tal.
  2. La causa qu'es indicada, çò que dona a conéisser quicòm, e que n'es una mena de signe.
    • Sa confusion es una indicacion de sa deca, una indicacion que se sentís colpable.

Derivats

Traduccions