Occitan

Etimologia

(verb 1) De rima, del latin rhythmus « mesura, cadéncia »
(verb 2) Del latin rimari.
(verb 3) De rasim

Prononciacion

lengadocian, provençau /riˈma/, provençau /ʀiˈma/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « rimar »

Sillabas

ri|mar

 Vèrb 1

rimar

  1. Far una rima.
  2. (per extensin) Far de vèrses, de la poesia.
  3. Se dich dels mots que los darrièras sillabas an la meteissa terminason e forman lo meteis son.
  4. (figurat) Correspondre.
  5. (figurat, per extension) Significa.

Traduccions

 Vèrb 2

rimar

  1. Fendilhar, per l’action del freg o de la secada.
  2. (cosina) Còire un aliment, un plat tròp aviat o tròp longtemps fins que brutle.

Variantas dialectalas

Sinonims

 Vèrb 3

rimar

  1. Florir, espelir pels catons, pels rasims de flor

Sinonims

Traduccions

espelida


Catalan

Etimologia

De rima, del latin rhythmus « mesura, cadéncia »

Prononciacion

Oriental: /riˈma/

Occidental: nord-occidental /riˈma/, valencian /riˈma/

Sillabas

ri|mar

 Vèrb

rimar

  1. rimar (oc), far de rimas

Espanhòl

Etimologia

De rima, del latin rhythmus « mesura, cadéncia »

Prononciacion

/riˈmaɾ/

Sillabas

ri|mar

 Vèrb

rimar

  1. rimar (oc), far de rimas

Portugués

Etimologia

De rima, del latin rhythmus « mesura, cadéncia »

Prononciacion

Portugal /ʀiˈmaɾ/; Brasil /ɦĩˈmaɾ/, /xiˈma/

Sillabas

ri|mar

 Vèrb

rimar

  1. rimar (oc), far de rimas