Occitan

Etimologia

latin validus « ben portant ».

Prononciacion

/βaˈliðe/, Provençau /vaˈlide/ França (Bearn) : escotar « valide »

Sillabas

va|li|de

 Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin valide valides
[βaˈliðe] [βaˈliðes]
Femenin valida validas
[βaˈliðo̞] [βaˈliðo̞s]

valide

  1. Qu'es sanitós, vigorós, en bona santat.
    • Un vielhum plan valide.
  2. (particular) Qu'es apte per trabalhar ; qu'a pas cap de andicap.
  3. Qu'es valable, qu'a las condicions requeridas per la lei o la religion per produire son efièch.
    • (drech) Un contracte valide.
    • (religion) Lo baptisme dels luterians es valide pels catolics.
  4. (par extension) Que foguèt verificat segon la rejoncha de fonts multiplas.
    • Las donadas son validas.

Variantas dialectalas

Sinonims

Antonims

Derivats

Traduccions

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
valide valides
[βaˈliðe] [βaˈliðes]

valide masculin

  1. Òme valide.

 Forma de vèrb

valide

  1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de validar
  2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de validar

Francés

Etimologia

latin validus « ben portant ».

Prononciacion

/vaˈlid/

França (Somain) : escotar « valide »

Sillabas

va|li|de

 Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin valide valides
[vaˈlid]
Femenin valide valides
[vaˈlid]

valide

  1. valide (oc)

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
valide valides
[vaˈlid]

valide masculin o femenin

  1. Persona valida.

 Forma de vèrb

valide

  1. Primièra persona del singular del present de l'indicatiu de valider
  2. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de valider
  3. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de valider
  4. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de valider
  5. Segunda persona del singular de l'imperatiu de valider

Italian

Prononciacion

/ˈvalide/

Sillabas

va|li|de

 Forma d'adjectiu

valide

  1. Femenin plural de valido