Occitan

Etimologia

De portar

Prononciacion

/empuɾˈta/, provençau /ẽⁿpuʀˈta/

Sillabas

ve|ï|cu|lar

 Vèrb

emportar

  1. Portar endacòm mai, amb se.
    • Emportar lo secret dins la tomba.
  2. Entraïnar, arrancar, levar o menar amb fòrça, amb rapiditat o amb violéncia, fins a destruire.
    • L'aigada emportèt la carrièra.
  3. Destruire ; far desaparéisser.
  4. (figurat) Causar la mòrt rapidament, en parlant d’una malautiá.
    • Es lo càncer que l'emportèt.
  5. (figurat) Sortir l’arma de sa situacion ordinària, portar dins l'excès, en parlant de las passions.
    • Se daissar emportar per la venjança.
  6. (figurat) Ganhar ; obténer.
    • Emportèt l’avantatge sus totes sos rivals.
  7. (especialament) Obténer amb una mena de violéncia.
    • Emportèt l'afar per fòrça de sollicitacions.

s'emportar

  1. Se liurar a un vam d’ufan, d’audàcia, e en general, cap a un sentiment demasiat.
  2. (absoludament) S'esmalir de biais violent, s’abandonar a la colèra.
    • S’emportar contra qualqu’un. — S’emportar per la mendre contadiccion.

Derivats

Traduccions

Portar endacòm mai, amb se


levar amb fòrça


s'abandonar a la colèra