Occitan

Etimologia

Del latin paedagogus « esclau qu'acompanha los enfants, preceptor », de grèc ancian παιδαγωγός, paidagôgós, de παῖς| (enfant) e ἄγω (menar).

Prononciacion

gascon, lengadocian /peðaˈɣɔɣo̞/, provençau /pedaˈgɔgə/

França (Bearn) : escotar « pedagòga »

Sillabas

pe|da||ga

 Nom comun

pedagòga femenin, (equivalent masculin: pedagòg)

  1. Aquela qu'ensenha als enfants e pren cura de lor educacion.
  2. (per extension) Aquela qu'a las qualitats d’una bona ensenhaira.
    • Èsser una bona pedagòga.
  3. (per extension) Aquela que, sens n'aver la qualitat, censura las accions e los discors dels autres.
    • Fa la pedagòga.
  4. Especialista de las teorias de pedagogia.

Parents

Traduccions