Occitan

Etimologia

Del latin purgare « netejar, purificar ».

Prononciacion

/pyɾ'ɣa/ França (Bearn) : escotar « purgar »

Sillabas

pur|gar

 Vèrb

purgar

  1. Purificar, netejar.
  2. (medecina) Levar, far sortir çò qu’i a dins lo còrs d’impur, de superflú, de malfasent, amb de remèdis pres mai sovent per la boca.
  3. Desbarrassar de çò qu'altèra, de çò qu'es marrit.
  4. Escartar los elements indesirables d'un luòc.
    • Purgar la mar dels piratas.
  5. (figurat) Se desfar de çò que pesa sus l'arma; se confessar.
  6. (figurat) Apurar
    • Purgar son ben dels deutes.
  7. (drech) Far desaparéisser, esfaçar.
    • Se purgar d’una accusacion, se purgar d’un crime,
    • Purgar sa pèna. complir la pèna que se foguèt condamnat.

Parents

Traduccions

Catalan

Etimologia

Del latin purgare « netejar, purificar ».

Prononciacion

Oriental: central [purˈɡa], balear [puɾˈʝa], [purˈɣa]
Occidental: nord-occidental [purˈɣa], valencià [puɾˈɣaɾ]

Sillabas

pur|gar

 Vèrb

purgar

  1. purgar

Espanhòl

Etimologia

Del latin purgare « netejar, purificar ».

Prononciacion

escotar « purgar »

Prononciacion

/puɾˈɰaɾ/

Sillabas

pur|gar

 Vèrb

purgar

  1. purgar

Portugués

Etimologia

Del latin purgare « netejar, purificar ».

Prononciacion

/puɹˈɡa(ɹ)/

Sillabas

pur|gar

 Vèrb

purgar

  1. purgar