Veire tanben : servar

Occitan

Etimologia

Del latin servire (« servir », « èsser esclau », « viure dins la servitud »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /seɾˈβi/
escotar « servir »
provençau /seʀˈvi/

Sillabas

ser|vir

 Vèrb

servir

  1. S’aquitar d'unes oficis, de cèrtas obligacions al respècte d'una persona o una collectivitat.
  2. (subretot) S’aquitar d'unas foncions près de qualqu’un coma servicial.
  3. Realizar per qualqu’un los meteisses servicis qu’un servicial fa a son mèstre.
  4. Provesir; s’ocupar de qualqu’un, li balhar de merças o de servicis.
  5. Far de bons oficis a qualqu’un, l’ajudar, le segondar, l’assistir.
  6. (Jòcs de cartas) Distribuir las cartas.

se servir

  1. (Pronominal) Prene.
  2. (Pronominal) (Cosina) Emplir sa sieta o son veire.

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu servir
Gerondiu servissent
Participi passat
singular plural
masculin servit servits
femenin servida servidas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present servissi servisses servís servissèm servissètz servisson
Imperfach servissiái servissiás servissiá servissiam servissiatz servissián
Preterit serviguèri serviguères serviguèt serviguèrem serviguèretz serviguèron
Futur servirai serviràs servirà servirem serviretz serviràn
Condicional serviriái serviriás serviriá serviriam serviriatz servirián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present servisca serviscas servisca serviscam serviscatz serviscan
Imperfach serviguèsse serviguèsses serviguèsse serviguèssem serviguèssetz serviguèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu servís ! serviscam ! servissetz !
Negatiu serviscas pas ! serviscam pas ! serviscatz pas !

Traduccions

Catalan

Etimologia

Del latin servire (« servir », « èsser esclau », « viure dins la servitud »).

Prononciacion

Oriental: central /sərˈbi/, balear /səɾˈvi/ Occidental: nord-occidental /serˈβi/, valencià /seɾˈbiɾ/, /seɾˈviɾ/

Espanha (Barcelona) : escotar « servir »

Sillabas

ser|vir

 Vèrb

servir

  1. servir

Francés

Etimologia

Del latin servire (« servir », « èsser esclau », « viure dins la servitud »).

Prononciacion

/sɛʁ.viʁ/

França (Vòges) : escotar « servir » França (Sesseraç) : escotar « servir » França (Somain) : escotar « servir »

Sillabas

ser|vir

 Vèrb

servir

  1. servir

Espanhòl

Etimologia

Del latin servire (« servir », « èsser esclau », « viure dins la servitud »).

Prononciacion

/seɾˈβiɾ/

Veneçuèla : escotar « servir »

Sillabas

ser|vir

 Vèrb

servir

 Vèrb

servir

  1. servir

Portugués

Etimologia

Del latin servire (« servir », « èsser esclau », « viure dins la servitud »).

Prononciacion

/sɛɾˈβiɾ/

Estats Units d'America : escotar « servir »

Sillabas

ser|vir

 Vèrb

servir

  1. servir
  2. convenir