Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin medieval officiarius.

Prononciacion

Sillabas

o | fi | sièr (3)

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
oficièr oficièrs
[ufi'sjε] [ufisjεs]

oficièr masculin

  1. La persona que ten un ofici, que complís una carga, qu'ocupa un emplec civil.
    • Oficièr de polícia.
  2. (istòria) Servicial d'un ostal nòble s'ocupant de la taula e de l’ofici.
  3. persona que, tenent quin que siá grade, exercís lo comandament correspondent al grade, dins l’armada.

Traduccions