Occitan

Etimologia

De reconeissent

Prononciacion

/rekuneiˈsenso̞/

Sillabas

re|co|neis|sen|ça

 Nom comun

Declinason
Singular Plural
reconeissença reconeissenças
[rekuneiˈsenso̞] [rekuneiˈsenso̞s]

reconeissença femenin

  1. Accion per que torna dins la memòria l’idèa, l’image d’una causa o d’una persona quand s'escai de la veire.
  2. Accion d’examinar en detalh e meninosament unes objèctes per ne constatar l’espècia, lo nombre, etc.
  3. Acte per que se reconeis que quicòm es tornar, que siá per manlèu, o en depaus, o per reconéisser que s'obliguèt per quicòm.
  4. Avoacion o confession d’una deca.
  5. (diplomacia) Accion de reconéisser, d’admetre coma legal un govèrn estrangièr.
  6. Gratitud ; sovenir dels benfachs recebuts.
  7. Consideracion.
  8. (militar) Accion d’examinar la posicion, la natura d’un terren e las disposicions de l’enemic.
  9. (marina) Accion d’apercebre, de descobrir, d’explorar de còstas, de pòrts, etc., en navegant.
  10. (drech feudal) Drech que se paga en natura.

Variantas dialectalas

Traduccions