Occitan

Etimologia

De doblar.

Prononciacion

/duβlaˈðyɾo̞/, provençau /dublaˈdyʀo̞/

Sillabas

do|bla|du|ra

 Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
dobladura dobladuras
[duβlaˈðyɾo̞] [duβlaˈðyɾo̞s]

dobladura femenin

  1. Estòfa o autra matèria qu'una autra es doblada.
  2. (teatre, cinèma) Actors e actrises que remplacan los titularis dins lors ròtles.
    1. (pejoratiu) Copia fada.
  3. (cinèma) Replicas d’una scèna dins una autra lenga.
  4. (tauromaquia) Suplent, dins una corrida.

Traduccions

estòfa


persona suplenta